Jaki jest jon i rozmieszczenie gumowych błotników?

1. Rozstaw gumowych błotników

Bardzo ważny jest rozstaw i wysokość odbojników gumowych. Należy zadbać o to, aby statek nie stykał się bezpośrednio ze ścianą doku pod najbardziej niekorzystnym, przewidzianym przepisami kątem cumowania, a także aby statek mógł bezpiecznie cumować przy różnych poziomach przypływu i warunkach wodnych. Ma duże możliwości adaptacji do statków o różnym tonażu.

Wśród nich: r ≤ - minimalny promień krzywizny wzdłużnej dziobu (M); H ≤ - Wysokość błotnika po ściśnięciu (M).

Statek ten jest zakrzywiony zarówno w pionie, jak i wzdłużnie. Z analizy wynika, że ​​pionowa krzywa dziobu statku wpływa na poziomy rozstaw odbojnic pionowych, natomiast zmiany pionowego łuku kadłuba statku oraz pionowej krzywizny nieobciążonego statku, a także całkowicie obciążonej wolnej burty wpływają na układ odbojnice pionowe i odbojnice poziome najwyższego piętra. Autor uważa, że ​​przy wyborze rozstawu L pomiędzy dokami z wysokimi palami, rozstaw poziomy P z L nie powinien przekraczać odbojnic pionowych, tak aby odbojnice pionowe na statku mogły najpierw wytrzymać większe siły uderzenia w momencie zadokowania. I przenieś go na łożysko zębatki końcowej.

2. Układ odbojnic pionowych

Układ odbojnic gumowych powinien chronić zarówno statek, jak i konstrukcję doku oraz minimalizować liczbę odbojnic, zapewniając jednocześnie absorpcję energii. Z jednej strony, aby ograniczyć inwestycje, należy również rozważyć przyciągnięcie niektórych odmian gumowych błotników. Charakterystyki reakcji na energię, takie jak typ bębna i gumowe błotniki w kształcie litery V, charakteryzują się odkształceniem jedynie od 20% do 30%. Kiedy energia jest jeszcze bardzo mała, siła reakcji osiąga swoją maksymalną wartość. Jeżeli w jednym miejscu rozmieszczonych jest wiele odbojnic, gdy statek styka się z odbojnikami i je ściska w tym samym czasie, odbojnice mogą nie być w stanie pochłonąć efektywnej energii statku, ale siła reakcji osiągnęła maksymalną wartość, a konstrukcja przeszło kilka razy. Siła reakcji. Dlatego też przepisy stanowią, że siłę uderzenia w dok należy wyznaczać na podstawie gumowego odbojnicy stykającej się ze statkiem. Statek mógł zetknąć się z kilkoma gumowymi odbojnikami i należy wziąć pod uwagę wiele sił reakcji. W odpowiedzi na tę sytuację przy projektowaniu dużych i średnich doków zastosowano gumowe odbojniki i bariery ochronne

3. Kontrola wysokości dolnej części odbojnicy pionowej

Statek jest w pełni załadowany małą wolną burtą, np. barka pokładowa o wyporności 1500 ton, o głębokości 3,5 m i zanurzeniu 2,6 m przy pełnym załadowaniu. Statek może dokować na wysokości nad powierzchnią wody. Aby zapewnić wystarczającą długość styku kadłuba z odbojnikami oraz zapewnić bezpieczeństwo doku i statku, odbojnice są zwykle wysuwane poniżej projektowego niskiego poziomu wody. Biorąc pod uwagę trudność montażu odbojnic pod wodą, odbojnice są zazwyczaj wydłużane o 0,6-1,0 m poniżej projektowanego niskiego poziomu wody. Statek morski wyposażony jest w dużą wolną burtę oraz statek drobnicowy o wyporności 40 000 ton, o głębokości 19,0 m i zanurzeniu 12,3 m przy pełnym załadowaniu. Wysokość statku nad powierzchnią wody jest bardzo duża, a długość kontaktu z odbojnikami jest wystarczająca, dlatego odbojnice są zwykle wysunięte. Zbliża się do projektowanego niskiego poziomu wody.

4. Kontrola wysokości górnej części odbojnicy pionowej

Projektując dla wysokich stanów wody, należy zwrócić uwagę na przechylenie statku, np. statek 5000 ton o głębokości 9,0 m i zanurzeniu bez ładunku około 3,0 m. W przypadku projektów przy wysokim poziomie wody, jeśli wysokość górnej części odbojnicy jest zbyt niska, kadłub przechyli się w stronę brzegu, a jeśli wysokość odbojnicy będzie zbyt niska, statek przechyli się w stronę brzegu. Łatwo spowodować wypadek. Dlatego z punktu widzenia ustawienia odbojnic należy określić kształt linii statku i rozsądnie określić wysokość odbojnic.

Układ 5 błotników bocznych

Z analizy i obliczeń opracowanego w przeszłości schematu liniowego typu statku wynika, że ​​gdy rozstaw rzędów L nabrzeża z wysokimi palami w środkowym i dolnym biegu rzeki Jangcy jest mniejszy niż rozstaw pionowych odbojnic P, w poziomie odbojnic nie można ustawiać z wyjątkiem górnej warstwy ze względu na duży promień krzywizny statków. Pionowe odbojnice doku zwykle stykają się ze statkami pływającymi poza nabrzeżem. Główną funkcją odbojnicy poziomej górnej jest zapobieganie kontaktowi statku z dokiem podczas wysokiego poziomu wody. W przeszłości zwyczajem było wybieranie tego samego typu odbojnic poziomych i pionowych, głównie typu D. Nie tylko dobór odbojnic poziomych jest niewłaściwy, ale także naprężenia są nieuzasadnione. W przypadku odbojnic górnych poziomych pochłanianie energii nie jest głównym czynnikiem przy ich wyborze. Najważniejszą kwestią jest to, że tarcie pomiędzy odbojnicą a burtą statku powinno być małe, a wytrzymałość odbojnicy powinna być wysoka. Wytrzymałość montażowa błotnika GD jest dwukrotnie większa niż błotnika D, a jego zużycie energii jest o około 30% wyższe niż w przypadku błotnika D. Nadaje się do poziomego układu górnej warstwy dużych i średnich doków w środkowym i dolnym biegu rzeki Jangcy. Odbojnice poziome górne należy rozmieścić w odstępach, a ich położenie i ilość określić na podstawie analizy wysokości górnej odbojnic pionowych.